WYSTARCZY UWIERZYĆ projekt scenariusza musicalu autorstwa Dominiki Śliwy

Scena 1

Piąty stycznia, Japonia, świątynia  Hatsumode, wczesny ranek, małżeństwo w podeszłym wieku modli się, w tle słychać muzykę: Seijo Omureki „A Ballad in The Tsukiji market”, nagle podbiega do nich mała dziewczynka.

Dziewczynka

„Pan i pani popatrzą, pan i pani popatrzą! Na pewno się spodoba.”

Starszy pan

„Na co moje kochane dziecko mamy patrzeć?”

Dziewczynka

„O tam! Tam!”

Scena 2

Dziewczynka biegnie na polanę niedaleko świątyni. Małżeństwo idzie za nią nieco wolniej. Muzyka w tle cichnie. Na miejscu obok dziewczynki stoi młoda kobieta ubrana w tradycyjny strój Japonki, ma smutny wyraz twarzy, niedaleko stoi mały magnetofon.

Dziewczynka

„Ten pan i ta pani popatrzą! Mamusiu, oni powiedzą, że jesteś piękna.”

Młoda kobieta

„Najmocniej państwa przepraszam, przepraszam za jej zachowanie. Nie mogłam jej upilnować.”

Stare małżeństwo

„Nic się nie stało.”

Dziewczynka

„Mamo! Zatańcz i zaśpiewaj! Nowy rok będzie wtedy lepszy dla czterech osób.”

Starsza pani

„Niech pani się nie wstydzi, dziecku tak zależy.”
Młoda kobieta włącza magnetofon, z którego dobiega Seijo Omureki „Dreams of a Japanese Woman”. Zaczyna tańczyć zgodnie z tradycyjną choreografią na powitanie nowego roku. Starsza pani przyłącza się do kobiety, kiedy ta zaczyna śpiewać.

 

Młoda kobieta

„Zimowy śnie odejdziesz w niepamięć. Wiosna z nowym rokiem witać będą cię. Marzenia znów w zasięgu dłoni znajdą się, nawet delikatne stworzenie ucieszy widok twój. Tylko nie stój tak i chodź tu, powoli, ku nam powoli.”

Kiedy kobiety kończą taniec, na dłoni jednej z nich siada niebieski motyl.

Starszy pan

„Pięknie, ale dlaczego młoda damo nie występujesz na otwarciu świątyni?”

Młoda kobieta

„Mam tam zakaz wstępu.”

Starszy pan

„A to dlaczego? Przecież świątynia otwarta jest dla wszystkich!”

W tle zaczyna grać Seijo Omureki „The Secret Ayaka Love”. Młoda kobieta znów zaczyna tańczyć, ale teraz znacznie wolniej.

Młoda kobieta

„Mąż opuścił mnie i dziecko te, wygnali mnie ojcowie. Mówili, że nie jestem już godna, by być jedną z nich…. Historia ma kończy się tu…”
Kobieta znika, małżeństwo jest w szoku. Podchodzi do nich mała dziewczynka, wesołym, tanecznym krokiem w rytm melodii, której nie słychać. Też zaczyna śpiewać.

Dziewczynka

„Mamusia moja co roku tu przychodzi, ale, ale mamusia ma, ma smutną twarz. Nie chcę, by wiedziała, że ja tęsknię tak, więc uśmiecham się. Dziękuję Wam! Dziś uśmiech mój prawdziwy jest.”
Scena 3

Mała szopa nieopodal świątyni. Wbiegają do niej policjanci wezwani przez jakiegoś przechodnia, który zauważył, że ktoś jest w środku. W pokoju stoi mała dziewczynka i uśmiecha się do czegoś, czego inni nie widzą.

Dziewczynka
„Panowie przyszli do mamusi?”

Policjant
„Tak, gdzie jest Twoja mama?”
Dziewczynka
„Pan nie widzi? Ona przecież koło mnie stoi.”

Policjant
„Zadzwońcie do opieki albo lepiej wezwijcie jakiegoś lekarza!”

Scena 4

Kilka dni później. Szpital psychiatryczny. Starsze małżeństwo wchodzi do salonu, w którym siedzą chorzy. W tle słychać jakieś pomruki.

Starsza pani
„Kochanie, przyszliśmy, aby cię stąd zabrać.”

Dziewczynka
„Mama wam powiedziałam, gdzie jestem?

Starszy pan
„Tak, tak, a teraz chodź do nas!”

Dziewczynka podbiega do starszego małżeństwa i nagle w salonie chorzy ludzie zaczynają coś nucić. Po chwili można rozpoznać melodię The GaeTTe – „Toguro.”

Chorzy

„Ze skrępowanymi rękami maluję obraz

poza “zniekształconymi miejscami”, które z nich to “ty”?

Dlaczego się ze mnie śmiejesz?

Wyśpiewana piosenka nie przestanie płakać. Stracić coś ponownie, w imię czegoś, co masz,

To przerażające, nieznośne.”

Starsza pani

„Chodźmy stąd jak najszybciej!”

Scena 5

Starsze małżeństwo wraz z dziewczynką odwiedzają grób jej matki. W tle słychać  Satsuki – „You”. Nagle pojawia się duch zmarłej.

 

 

Młoda kobieta

„Nanami, kochanie, w końcu znalazłam dla Ciebie dom. To ostatni raz, gdy spotykamy się na ziemi.”

Dziewczynka

„Ale mamusiu…”

Młoda kobieta

„Ciii…Wszystko się ułoży. Dziękuję państwu za opiekę nad moją Nanami, dziękuję, że we mnie uwierzyliście.”

Starszy pan

„Nie mieliśmy nic do stracenia.”

Starsza pani zaczyna śpiewać w rytm melodii Ayumi  Hamasaki – „Rainy day”.

Starsza pani

„Gdy na niebie księżyc świeci, dzieci idą spać. Niespokojne dusze będą jednak czuwać. Dziś, moja droga, wolna możesz być.”

Dziewczynka

„Nieeee! Zaczekaj, nie odchodź…”

Kobieta powoli znika, a na jej grobie pojawia się niebieski motyl.

Starszy pan

„Nanami, tam Twojej mamie będzie lepiej.”

Dziewczynka

„Wiem, ale będę tęsknić…”

Scena 6

Mieszkanie starszego małżeństwa. Mała dziewczynka bawi się radośnie z nowymi opiekunami, gdy nagle wstaje z poważnym wyrazem twarzy.

Dziewczynka

„Już jej nie zobaczę, prawda?”

W tle słychać Kokia – „Anata No Ai Desu.”

 

 

Starsza pani

„Kochanie, zawsze ją możesz zobaczyć, ona zawsze będzie przy tobie, bo twoja mama jest… O tutaj! W twoim serduszku.”

Dziewczynka uśmiecha się i wraca do zabawy. Z boku na to wszystko spogląda duch młodej kobiety.

Młoda kobieta

„Znalazłaś szczęście. Wybacz, że tak późno!”

 

Hatsumode3-By-katsurada