Piona.rybnik.pl

SZKOLNY KONKURS ORTOGRAFICZNY V LO – WYNIKI

anebok — Wed, 15 Feb 2012 21:35:04 +0000

MISTRZYNIĄ ORTOGRAFII V LO została Karolina Cyroń – kl. IIE

II MIEJSCE – Dorota Wójcik – kl. IIC

III MIEJSCE – Aneta Koruba – kl. ID i Magdalena Skaba – kl. IIE

Licelistka podbija Polskę w jujitsu! [Karolina Kądziela]

anebok — Sun, 12 Feb 2012 20:17:59 +0000

Ruch fizyczny w naszym życiu jest bardzo ważny. Coraz więcej ludzi interesuje się japońską kulturą, coraz więcej trenuje japońskie sztuki walki. Mało kto wie, że i w V LO mamy czym się pochwalić w tej dziedzinie. Tegoroczna maturzystka – Weronika Albrecht – zdobyła srebro na Mistrzostwach Polski w JuJitsu. Szkoła jest z Niej dumna!

O tajnikach japońskiej sztuki walki i nie tylko, Weronika opowiada Karolinie Kądzieli.

Skąd pomysł na jujitsu ?

Tak właściwie to był czysty przypadek. Moja mama chodziła przez rok na zajęcia z samoobrony i kiedyś podczas ferii (po prostu nudziłam się) poprosiłam ją, żeby mnie wzięła ze sobą. Już jako mała dziewczynka wolałam bawić się klockami czy samochodami, niż lalkami, więc takie zajęcia z samoobrony wydawały mi się fajne. Przyszedł wrzesień i razem z siostrami wkroczyłyśmy na matę.

Skoro byłaś chłopczycą to dlaczego nie boks ?

(uśmiech) Jujitsu zawiera w sobie wiele innych odmian sportów walki. Zdarzają się treningi, na których ćwiczę brazylijskie jujitsu (bjj), grapp ling, a nawet boks.

Jak długo już walczysz?

Trenuję już 5 rok.

Czy jest ktoś, kto ma szczególny wpływ na to jak walczysz na macie?

Konkretnej osoby nie ma. Rybnicki Klub JuJitsu Sportowego, w którym trenuję to miejsce, gdzie panuje przyjacielska atmosfera, a to na pewno pomaga. Czuję się otoczona trenerską opieką z każdej strony, a trenuję głównie pod okiem pana Mariusza Wowry.

Jak się czujesz na macie? Potrafisz odnaleźć się w towarzystwie mężczyzn? Jak oni patrzą na kobietę, która uprawia ten męski sport?

Po tych kilku latach jujitsu przestało być dla mnie sportem, gdzie dzielimy się na mężczyzn i kobiety. Przyznam szczerze, że początkowo, trenując z chłopakami, odczuwałam dyskomfort. Po pierwsze byłam młodsza i to dużo, a po drugie w pierwszych 2 latach, zdarzało się, że na treningu byłam jedyną dziewczyną, a facetów było na przykład 15. Z biegiem czasu nabrałam doświadczenia i już mi to nie przeszkadza. Podczas zawodów i tak kobiety i mężczyźni startują przecież osobno.

Jaki stopień walki osiągnęłaś?

Mam obecnie niebieski pas. To jest 2 kyu.*

Myślisz o zdobyciu dziewiątego stopnia mistrzowskiego (kudan)?

Niee, (speszona)! Jest to dla mnie baaaaaaaardzo odległa perspektywa. Jak na razie moim celem jest czarny pas, czyli 1 dan.

Jak się czujesz jako wicemistrzyni Polski?

Bardzo dobrze. A jeśli jeszcze do tego trener powie, że wykonałam dobrą robotę i walka sama w sobie była dobra, to wtedy jestem naprawdę szczęśliwa.

Co Ci dało jujitsu?

Wiele razy musiałam walczyć z własnymi ograniczeniami i barierami. Treningi to ciężka fizyczna praca i wiele razy, gdy już nie dawałam rady, poleciały mi łzy, ale z uporem wykonywałam ćwiczenie do końca. I wtedy byłam z siebie dumna, przecież ćwiczyłam z silniejszymi ode mnie; ćwiczyłam z chłopakami. Nie poddałam się!

Gdzie widzisz siebie za 5 lat? Dalej jako zawodniczkę jujitsu podbijającą Polskę? A może Europę, świat?

Jeżeli tylko zdrowie na to pozwoli, to będę trenowała i szlifowała swoje umiejętności. A w przyszłości kto wie, może zostanę trenerką jujitsu?

Czy zdarzyło Ci się wykorzystać swoje umiejętności w życiu codziennym, na przykład broniąc się przed kimś?

Dzięki Bogu nie musiałam wykorzystać swoich umiejętności „na ulicy”. I mam nadzieję, że nie będę musiała.

Jak godzisz treningi z nauką?

Ciężko jest pogodzić naukę i treningi. Szkoła zajmuje mi obecnie wiele czasu, ponieważ jestem w klasie maturalnej, dlatego nie zawsze mogę iść na trening. Staram się jednak tak ułożyć mój dzień, żeby nie zaniedbywać ani szkoły, ani mojego hobby. Po pierwsze muszę wysypiać się. Nie wolno mi zarywać nocy, ponieważ gdy człowiek jest niewyspany, to nic nie robi dobrze. Po drugie, należy dobrze zaplanować dzień. Nie odkładać wszystkiego na wieczór tylko zaraz po powrocie ze szkoły usiąść do nauki, a wtedy czas na trening zawsze się znajdzie. Po trzecie zaś, to słuchać uważnie w szkole, a wtedy w domu jest mniej nauki.

* biały – 6 kyu, żółty- 5 kyu, pomarańczowy – 4 kyu, zielony – 3 kyu, niebieski – 2 kyu, brązowy – 1 kyu, czarny (pas mistrzowski) 1 dan.

Bek-On – Nie wszystko jedno [Patrycja Janas]

anebok — Mon, 30 Jan 2012 21:49:53 +0000

Bek-On to reprezentant rybnickiej sceny. „Nie wszystko jedno” to album, który trafił w obieg po półtora roku zbierania tekstów, muzyki i dopracowania wszystkiego w jedną całość. Oficjalna premiera materiału miała miejsce 29. kwietnia 2011 roku. Na światło dzienne wychodzi 100 sztuk albumu; digipack o dość chaotycznej i kiczowatej okładce. Niejednego mogłaby ona odstraszyć. Na pierwszy rzut oka – dziecinada i amatorszczyzna, ale podobno nie ocenia się książki po okładce. Środek na szczęście prezentuje się już o wiele lepiej. Stonowane kolory, krążek z Bek-On’em, a na nim jedenaście utworów.

Pierwszy singiel, a zarazem pierwszy klip promujący materiał, zrealizowano do utworu „Odkładam pióro”. Amatorsko, ale zawsze coś. Następny klip w profesjonalnej wersji zrealizowano do trzeciego singla – „Jak pachnie powietrze”. Ciekawie rozpoczynający się track dał kolejną niezłą zapowiedź. Coś innego, coś oryginalnego; coś, czego przyjemnie się słucha. Lekki utwór, szczery, osobisty, a do tego z fantastycznym, pomysłowym klipem. Zachęcający przedsmak albumu.
„Mam dla ciebie album” otwiera całą bajkę. Energiczny, pobudzający, pozytywny track wyprodukowany przez HejDej. Krótki, ale rozpoczynający fantastyczny materiał. „Całość to raczej spontan”- jak podkreśla sam artysta. Przeskakujemy na następny track, który opowiada o przeszłości. Młody chłopak szukający celu, zagłębiający się w hip-hop: „Gdy zaczynałem miałem może z lat 16-ście”, lecz to nie jest to track o beztroskim życiu. Numer utrzymany w równie klimatycznych brzmieniach, motywuje do sprawdzenia kolejnych. „Zostań do końca jeśli kochasz hip-hop”.

Ten album jest różnorodny, a zarazem spójny i przemyślany. Jedenaście numerów, w których Bek-On umieścił część siebie – „Kocham żyć”. Trochę retrospekcji, trochę narzekania, trochę poglądów i rad. Powiedziałabym, że cały album to pozytywne, ironiczne marudzenie i specyficzne spojrzenie na świat. Dodajmy to tego jeszcze tematy miłosne -„Miłość wraca” oraz historię o pewnej płci pięknej – „Ona”: „Miała na imię Karolina i mieszkała blok obok”. Efekt? Jedenaście numerów tworzących magiczny nastrój, oparty na łagodnych i przyjemnych bitach.
O tak klimatyczną i refleksyjną warstwę muzyczną zadbała czwórka utalentowanych beatmakerów: HejDej, Erbek, Nowok oraz Kret.

Na „Nie wszystko jedno” gościnnie wystapili: Paulina Szojer ze swym cudownym śpiewem oraz dwójka MC’s – Erbek i Dekim. Na paru trakach pojawiają się również cuty DJ’a Mordy i DJ’a Pstyka oraz bas Nowoka.

Podsumowując, okazało się, że nieciekawa okładka skrywa w sobie bardzo ciekawy materiał. Album prosty, łatwy i twórczy. Nie wymaga godzinnego rozszyfrowywania i doszukiwania się znaczeń każdego wersu. Co ważne; nie pcha się na siłę i też nie jest o niczym. Ocena: 7/10. „Daję Ci płytę byś miał czego słuchać”.

Żart na gorąco, czyli krakowska grupa AD HOC w akcji [Sabina Ciszak]

anebok — Mon, 30 Jan 2012 21:26:54 +0000

W ubiegłą sobotę w Klubie Energetyka odbyła się kolejna edycja Wieczoru Komedii Improwizowanej.
Spotkanie, inne niż typowy kabaret, okazało się świetną alternatywą na spędzenie mroźnego wieczoru, gdzie indziej niż na kanapie, czy przed telewizorem w ciepłych kapciuszkach.

Grupa prowadząca imprezę już na początku nawiązała kontakt z publicznością. Uczestnicy wmieszali się w widownię, by zamienić z nami kilka słów, opowiedzieć nam o sobie.

Skecze tworzone były na żywo, jak mówi nazwa grupy – AD HOC.
O poziomie z pewnością świadczy występ na bis – udany, tak jak cały kabaretowy wieczór.

Wieczór Komedii Improwizowanej to alternatywa dla tych, którzy nie przepadają za tradycyjnymi skeczami.

Dla zainteresowanych: grupa już niedługo wystąpi w rybnickim klubie Cadillac.

Z cyklu: Rozmawiajmy… [Malwina Pawlaszczyk, Patrycja Janas]

anebok — Sun, 29 Jan 2012 19:00:03 +0000

Jak piękna chrześcijanka wpływa na życie cynicznego poganina? – wywiad z Markiem Winicjuszem.

W pierwszej części cyklu „Rozmawiajmy…” na kilka pytań odpowiedział Marek Winicjusz. Chrześcijanin z pogańską i huczną przeszłością. Opowiedział o swoich przeżyciach, a także o uczuciach, jakimi obdarzył swoją ukochaną.

Winicjuszu powiedz, czym oczarowała Cię Ligia?
Moja ukochana była bardzo piękna. Jej niebieskie jak lazur oczy i różowa twarzy przykuły mój wzrok pamiętnego poranka w ogrodzie, gdzie promienne zorze przenikały jej ciało.

Kim jest Twoja ukochana?
Ligia była osobą tajemniczą. Sam nawet nie wiem, jak naprawdę ma na imię, niektórzy zwali ją Kalliną. Wydaje mi się, że była królewską córką. I z pewnością była chrześcijanką.

Rozumiem, że zakochałeś się w niej od pierwszego wejrzenia?
Tak, zakochałem się bez pamięci.

Czy Ligia zmieniła Twoje życie?
Tak, zmieniła. Przede wszystkim przyjąłem chrzest, choć to była bardzo trudna decyzja. Dzięki jej religii zrozumiałem, że może istnieć świat inny niż rzymski, w którym panują inne wartości.

Jak czułeś się po śmierci ukochanej?
Czułem się samotnie i obco. Często wychodziłem do podziemia, w którym zawsze była Ligia i przebywałem tam bardzo dużo czasu. Wszystko wydawało mi się obce, odlegle i znikome. Po śmierci Ligii wyznałem Petroniuszowi, że jestem chrześcijaninem…

W imieniu wszystkich czytelników dziękujemy za szczerą rozmowę.

Lwia uczta [Klaudia Sienkiewicz i Dominika Bernat]

anebok — Sun, 29 Jan 2012 18:18:06 +0000

Po tajemniczym podpaleniu Rzymu Cezar Neron obarczył winą i skazał niesłusznie na barbarzyńską śmierć setki ludzi.Chrześcijan uważa się za niezwykle groźną sektę, z pogardą traktuje się ich obrządki oraz oczekiwania na Zbawcę. Kilka dni temu na oczach całego Rzymu doszło do rzezi niewinnych ludzi. Każda z wyznaczonych im kar była nieludzka- byli paleni, pożerani przez lwy, a niektórzy zostali ukrzyżowani. Wszyscy chrześcijanie, których dosięgło to nieszczęście zostali niesłusznie oskarżeni- komentuje anonimowy świadek. To prześladowanie za wiarę – dodaje.

Trzeba również zaznaczyć, że chrześcijanie należą do najuboższej warstwy społecznej. Oskarżenie ich było najprostszym sposobem, by uciszyć pogłoski wskazujące, że to Neron jest sprawcą podpalenia.

Żadnych dowodów i bardzo szybki wyrok – to działanie Nerona.
Dlaczego ludzie, którym nic nie udowodniono musieli ponieść śmierć? Dlaczego mieszkańcy Rzymu pozwalają na to?

Płonący śpiew [Iwona Kukułka]

anebok — Sun, 29 Jan 2012 18:07:40 +0000

To , że Neron jest bliski utraty zmysłów wie każdy, ale czy on jest świadom tego, że wczoraj przekroczył wszelkie granice?
Właśnie jesteśmy na miejscu zdarzenia. To tutaj na arenie Circus Maximus Neron - władca Rzymu dokonał haniebnego czynu, jakim było wypuszczenie lwów na chrześcijan, a później podpalenie tych niewinnych ludzi na krzyżach.
Naszym reporterom udało porozmawiać się z kilkoma świadkami tego zdarzenia. Jednym z nich jest obywatel Rzymu:
- Myślę, że Neron jest szalony, a to co zrobił jest oburzające. Powinno się go za to ukarać [personalia rozmówcy ze względów bezpieczeństwa do wiadomości redakcji].

Udało nam się także porozmawiać z Petroniuszem: – Nie rozumiem poczynań Nerona, nigdy bym się tego po nim nie spodziewał, nie wiem też co nim kierowało, bo przecież ci ludzie niczego złego mu nie zrobili.

Redakcję zaskakuje jednak ignorancja samego Nerona. Można pomyśleć, że te makabryczne spektakle, to rodzaj rozrywki.

- Ci ludzie nie są godni niczyjej uwagi. W dodatku myślą ,że potrafią śpiewać, a przecież tylko ja mam prawdziwy talent. Nie mam nic więcej do dodania.

Czy Neron odpowie za swoje czyny? Czy ktoś odważy się sprzeciwić despocie i głośno powie: DOŚĆ!?

Będziemy Państwa na bieżąco informować.

W cieniu leżącego Buddy [Magdalena Bednorz]

anebok — Sun, 29 Jan 2012 17:46:02 +0000

12. stycznia w Rybnickim Centrum Kultury miała miejsce wystawa fotograficzna Kordiana Warońskiego pod tytułem „W cieniu leżącego Buddy”. Przyznam szczerze, że zostałam miłe zaskoczona. Już z daleka rozbrzmiewała azjatycka muzyka, a aromatyczne zapachy wschodnich potraw unosiły się od samego wejścia. Fotografa wspierała żona z synami; wszyscy brali czynny udział w wystawie. Pani Jagna(żona Kordiana Warońskiego) wraz z Filipem i Michałem (synami) ubrani byli w oryginalne, tradycyjne stroje azjatyckie, które dopełniały całość wernisażu.

Wystawę fotograficzną otworzył dyrektor RCK- pan Adam Świerczyna. Następnie przemawiał znany podróżnik, a przede wszystkim przyjaciel pana Warońskiego – pan Artur Nosiadek, który opowiadał o wspólnej pasji, jaką jest kultura azjatycka. Wreszcie nadszedł czas na przemowę samego autora zdjęć, który podziękował wszystkim zaangażowanym, którzy pomogli w zorganizowaniu wystawy.
Kolejnym etapem była prezentacja zdjęć oraz projekcja filmów w sali widowiskowej RCK. Po projekcji zebrani goście udali się do kawiarni, gdzie odbyła się degustacja azjatyckich potraw. W tym samym czasie zwiedzający mieli możliwość przyjrzenia się bliżej pracom pana Warońskiego. Kuluarowym rozmowom nie było końca.

Magdalena Bednorz, kl. 2e

Szeptem…[Nikola Palar]

anebok — Sun, 22 Jan 2012 22:23:00 +0000

„Szeptem” to książka skierowana zwłaszcza do kobiet, ponieważ porusza tematy i problemy związane z psychiką kobiety. To doskonała powieść napisana przez Monikę Sawicką, która odzwierciedla ból i cierpienie, na które jest skazana chora osoba. W opowieści pojawiają się cytaty znanego pisarza Paulo Coelho, które nadają odpowiednią atmosferę i sprawiają, że czytelnik jest zmuszony do głębszych refleksji. Książka Sawickiej to przeżycia śmiertelnie chorej dziewczyny, która już na początku nazywa siebie Smutną. Młoda kobieta musi sprzeciwić się chorobie, żeby osiągnąć swój cel – szczęście.
Za pomocą retrospekcji przenosimy się do przeszłości. Poznajemy sekrety, które nigdy nie wyszły na światło dzienne. Smutnej próbuje pomóc mąż, choć z początku nie radzi sobie z ich problemami.

Na uwagę czytelnika zasługuje też ostatnie kilkanaście stron książki. To utwory ludzi niepełnosprawnych z fundacji, w której udziela się p. Sawicka.

Czy bohaterowie poradzą sobie z przeciwnościami losu; w jaki sposób to zrobią?

Przekonajcie się sami. Serdecznie polecam tę książkę.

60 minut czystej przyjemności [Klaudia Sienkiewicz]

anebok — Sun, 22 Jan 2012 22:12:31 +0000

Głośnym wydarzeniem okazał się najnowszy, a zarazem drugi w dorobku Adele krążek pt. „21”.
Nie bez przyczyny tuż po premierze pierwszego singla „Rolling in the deep” wokół wokalistki powstało wiele pozytywnego szumu. Młoda artystka zachwyca kreatywnością, skromnością, lecz przede wszystkim zapierającym dech w piersi, mocnym głosem.

Płyta „21” to propozycja dla fanów każdego rodzaju muzyki. Gwarantuje 60 minut czystej przyjemności, zawiera chwytliwe melodie oraz w większości sentymentalne, wprowadzające w stan zadumy piosenki.

Mam wrażenie, że każdy odnajdzie wśród wielu wartościowych tekstów cząstkę siebie. „21” uważam za obowiązkową pozycję w każdej kolekcji płytowej.

Klaudia Sienkiewicz